ΑΡΧΕΙΟ

‘‘Αρχείο θεωρείται μια συλλογή τεκμηρίων ιστορικής σημασίας, συνήθως ανεξαρτήτως μορφής, χρονολογίας και ύλης, που φυλάσσει ή παράγει οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, οποιοσδήποτε οργανισμός δημόσιος ή ιδιωτικός στα πλαίσια των δραστηριοτήτων του. Ως αρχείο νοείται επίσης και ο φυσικός χώρος στον οποίο είναι τοποθετημένες οι αρχειακές συλλογές. Ένα αρχείο διαμορφώνεται συνήθως από τεκμήρια που έχει συλλέξει και διαφυλάξει ένας οργανισμός ή ένα φυσικό πρόσωπο.’’

Τετάρτη 4 Μαΐου 2016

Υπεζωκοτικές Αποτιτάνωσεις (Συνδεόμενη με Αμίαντο Πλευριτική Νόσος)

Pleural Calcifications (Asbestos - Related Pleural Disease)




ΔΕΙΤΕ > ΕΔΩ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ

Υπεζωκοτικές Αποτιτανώσεις (Pleural Calcifications): οι αποτιτανώσεις  μπορεί να αφορούν τον τοιχωματικό ή σπλαγχνικό υπεζωκότα. Μονόπλευρη υπεζωκοτική αποτιτάνωση μπορεί να οφείλεται σε προηγηθέν Εμπύημα, Αιμοθώρακα ή Πλευρίτιδα, ενώ η αμφοτερόπλευρη υπεζωκοτική αποτιτάνωση παρατηρείται στην Αμιάντωση ή σε μερικές άλλες Πνευμονοκονιώσεις ή  ορισμένες φορές μετά από αμφοτερόπλευρη Πλευριτική συλλογή υγρού. Όπως και στην περίπτωση της πάχυνσης του υπεζωκότα, η υπεζωκοτική  αποτιτάνωση μπορεί να βρεθεί σε άτομα χωρίς ιστορικό προηγούμενου πνευμονικού νοσήματος.[1]

Η αποτιτάνωση που οφείλεται σε προηγούμενη ▪Πλευρίτιδα, ▪Εμπύημα ή ▪Αιμοθώρακα παρατηρείται στο περισπλάχνιο πέταλο του υπεζωκότα. Σχεδόν πάντα συνυπάρχει πάχυνση του υπεζωκότα η οποία μεσολαβεί μεταξύ του ασβεστίου και των πλευρών. Το ασβέστιο μπορεί να είναι ένα συνεχές πέταλο ή να εμφανίζεται ως υπεζωκοτικές πλάκες. Η αποτιτάνωση συνήθως φαίνεται ως πολύ ακτινοσκιερή ή, αδρή και ανώμαλη σκίαση, συχνά με σαφή εξωτερικά όρια. Αν μια αποτιτανωμένη  υπεζωκοτική πλάκα απεικονιστεί κατά μέτωπο, τότε η σκίαση της μπορεί να έχει λιγότερο σαφή όρια και να μιμείται πνευμονικό διήθημα. Συνήθως, όμως, στην πλάγια προβολή θα φανεί η αποτιτανωμένη πλάκα στην πρόσθια ή  οπίσθια επιφάνεια του υπεζωκότα.[1]

Η αποτιτάνωση που οφείλεται στην Αμιάντωση (Άσβεστος / Asbestos) συνήθως είναι λιγότερο αδρή και αμφοτερόπλευρη. Συχνά εμφανίζεται στον διαφραγματικό υπεζωκότα ή  πλησίον της μασχαλιαίας χώρας. Στις εφαπτομενικές προβολές φαίνεται ότι σχηματίζεται αμέσως κάτω από τις πλευρές και στην πραγματικότητα εντοπίζεται στο περίτονο πέταλο του υπεζωκότα. Η αποτιτάνωση του υπερδιαφραγματικού υπεζωκότα είναι χαρακτηριστική της έκθεσης σε αμίαντο. Η διάκριση συχνά είναι δύσκολο να γίνει με τις ακτινογραφίες ή και την αξονική τομογραφία. Η αξονική τομογραφία βοηθά στην αναγνώριση, την εκτίμηση της έκτασης και τις επιπλοκές.[1], [2]

Ο όρος Ασβέστωση (Αμιάντωση) κρατείται για την πνευμονική παρεγχυματική ίνωση που προκαλείται από έκθεση σε Άσβεστο (Αμίαντο) και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τις υπεζωκοτικές ανωμαλίες που σχετίζονται με έκθεση σε άσβεστο.[3], [5] Από εδώ και στο εξής στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με την Συνδεόμενη με Αμίαντο Πλευριτική Νόσο (Asbestos - Related Pleural Disease).

Πλευριτική Νόσος συνδεόμενη με Αμίαντο (Asbestos - Related Pleural Disease): καλοήθης υπεζωκοτική παθολογία που σχετίζεται με έκθεση σε Αμίαντο και περιλαμβάνει: ▪Υπεζωκοτικές Πλάκες (Αμιαντωσικές Πλάκες / Pleural Plaques - 65%: εστιακές περιοχές ινωτικών απαντήσεων του σπλαγχνικού υπεζωκότα έναντι προηγηθείσας έκθεσης σε εισπνεόμενες ίνες αμιάντου), ▪Καλοήθεις Πλευριτικές Συλλογές (21%), ▪Διάχυτη Υπεζωκοτική Πάχυνση (17%), ▪Στρογγύλη Ατελεκτασία (Folded Lung / Rounded Atelectasis / Blesovsky Sd / Atelectatic Pseudotumor).[7]

Οι υπεζωκοτικές αλλοιώσεις που συνδυάζονται με έκθεση σε Άσβεστο / Αμίαντο (Υπεζωκοτικές Πλάκες) μπορεί να μην εμφανισθούν μέχρι μερικές δεκαετίες μετά την αρχική έκθεση σε άσβεστο. Περίπου 3% των ατόμων που έχουν εκτεθεί σε άσβεστο αναπτύσσουν μία εξιδρωματική πλευριτική συλλογή κατά τα πρώτα 10 χρόνια μετά την έκθεση. Η συλλογή μπορεί να παραμείνει ασυμπτωματική ή μπορεί να εκδηλωθεί με πόνο και να επιμείνει για πάνω από ένα χρόνο. Πολλοί ασθενείς στη συνέχεια αναπτύσσουν στρογγύλη ατελεκτασία και διάχυτη υπεζωκοτική ίνωση με περιοριστική διαταραχή της πνευμονικής λειτουργίας. Το υπεζωκοτικό μεσοθηλίωμα, το βρογχικό καρκίνωμα, και η φυματίωση παρουσιάζονται με αυξημένη επίπτωση σε άτομα που έχουν εκτεθεί σε άσβεστο.[5]

Απεικονιστικά: Απλή Ακτινογραφία (Rx)[7]: Υπεζωκοτικές Πλάκες: είναι απόλυτα καλοήθεις, και πρέπει να αναγνωρίζονται: η ευκρίνεια / ορατότητα εξαρτάται από το μέγεθος, την τοπογραφία  και την έκταση των αποτιτανώσεων (μπορεί να  βελτιωθεί με πλάγιες ακτινογραφικές προβολές): ▪Κλασική κατανομή αλλοιώσεων  σε  οπισθοπλάγιο, πλευρικό, διαφραγματικό και περικαρδιακό υπεζωκότα (οι αλλοιώσεις  φείδονται  τις  κορυφές και τις πλευροδιαφραγματικές γωνίες), κατά κανόνα είναι αμφοτερόπλευρες (όταν είναι ετερόπλευρες: συχνότερα αριστερά), σχετικά συμμετρικές,  σπάνια εκτείνονται σε περισσότερα από 4 μεσοπλεύρια διαστήματα. ▪Καλώς περιγεγραμμένες αλλά ακανόνιστες ανυψώσεις του υπεζωκότα (φαίνονται καλύτερα στις πλάγιες α/ες). ▪Γραμμικές ζώνες ασβεστοποίησης στις πλάγιες α/ες, ακανόνιστη “Holly Leaf” διαμόρφωση στις κατά μέτωπο. Καλοήθεις Πλευριτικές Συλλογές: Ετερόπλευρες / Αμφοτερόπλευρες,  γενικά μικρές πλευριτικές συλλογές (<500 ml). Διάχυτη Υπεζωκοτική Πάχυνση: ομαλή πάχυνση του υπεζωκότα που  εκτείνεται στο ¼ (τουλάχιστον) του θωρακικού τοιχώματος, που μπορεί να εμπλέκει τις μεσολόβιες σχισμές και τις πλευροδιαφραγματικές γωνίες (σπάνια επασβεστώνονται). Στρογγύλη Ατελεκτασία (Folded Lung): περιφερική στρογγύλη μάζα που συνδυάζεται με διαταραχή της παρεγχυματικής αρχιτεκτονικής / ατελεκτασία και παρακείμενη πλευριτική πάχυνση. Αξονική Τομογραφία (CT)[3], [5], [7]: η πιο ευαίσθητη μέθοδος για την ανίχνευση μιας υπεζωκοτικής πλάκας (HRCT): Υπεζωκοτικές Πλάκες: συμβαίνουν στον υποπλεύριο  υπεζωκότα  (πάχος 1 - 15 mm), τυπικά απεικονίζονται σαν ανασπάσεις σαφών άκρων (“Mesa Sign") και σχηματίζουν αποτιτανώσεις που αρχίζουν από το κέντρο της πλάκας και χωρίζονται από τις πλευρές με μία μη αποτιτανωμένη ζώνη. Οι πλάκες φείδονται των πνευμονικών κορυφών και των πλευροδιαφραγματικών γωνιών, ενώ η  αποτιτάνωση του υπερδιαφραγματικού υπεζωκότα είναι χαρακτηριστική της έκθεσης σε αμίαντο.[2] Καλοήθεις Πλευριτικές Συλλογές (μπορεί να είναι ελαφρώς υπερπυκνες αν είναι αιμορραγικές). Διάχυτη Υπεζωκοτική Πάχυνση (συχνότερα υπάρχει σχηματισμός πλακών):  συνεχή φύλλα υπεζωκοτικής πάχυνσης (> 5 cm πλάτος, > 8 cm κεφαλοουριαία έκταση > 3 mm πάχος).  Η συμμετοχή του σπλαγχνικού υπεζωκότα, και ειδικά μέσα στις σχισμές, και η διήθηση του μεσοθωρακικού υπεζωκότα είναι ασυνήθεις και θα πρέπει να θέσουν την υποψία μεσοθηλιώματος. Οι πλάκες μπορεί να συνδυάζονται με ίνωση του υποϋπεζωκοτικού λίπους, υποϋπεζωκοτική πνευμονική ίνωση, και το σχηματισμό παρεγχυματικών ταινιών και παρακειμένων οζωδών σκιάσεων που είναι συμβατές με περιοχές πρώιμων στρογγυλών ατελεκτασιών ("Crows Feet" ή «ισοδύναμα στρογγυλών ατελεκτασιών»).[5] Ένα σημείο που δείχνει την χρονιότητα της υπεζωκοτικής αλλοίωσης είναι η διεύρυνση του υπεζωκοτικού λίπους.[2] Στρογγύλη Ατελεκτασία (Folded Lung): ▪Στρόγγυλη / ωοειδής / φακοειδής / σφηνοειδής  μάζα (σχηματίζει οξεία γωνία μεσοθωρακικό τοίχωμα της  υπεζωκοτικής  επιφάνειας) που μπορεί να περιέχει αεροβρογχόγραμμα ("Swiss Cheese"), ▪“Comet Tail" / "Vacuum Cleaner" εμφάνιση λόγω καμπύλης στρέβλωσης των βρογχαγγειακών δομών προς την μάζα: μπορεί να μεταβάλλεται με τον χρόνο, ▪Παρακείμενη πάχυνση του υπεζωκότα ± αποτιτάνωση, ▪Απώλεια όγκου (volume).
Karapasias Nikos, MD Radiologist

[1] David Sutton, Textbook of Radiology and Imaging, Churchill Livingstone; 7 edition, ISBN-10: 0443071098
[2]Κ. Μαλαγάρη, Συνοπτική Ακτινοσημειολογία Θώρακος, 2010, Ζεβελεκακης,  ISBN: 97896089955215
[3] Wolfgang Dähnert, Radiology Review Manual (Dahnert, Radiology Review Manual),  7th ed., 2011 LWW; North American Edition, ISBN-10: 1609139437
[4]Chapman S., Nakielny R., Βοήθημα στην Ακτινολογική Διαφορική Διάγνωση, 2006, Κωνσταντάρας, ISBN: 960-88361-6-6
[5]M. Prokop, Spiral and Multislice Computed Tomography of the Body, 2003, Τhieme, 392-393, ISBN-10: 9780865778702
[6]Demosthenes Bouros, Pleural Disease, Second Edition (Lung Biology in Health and Disease) 2nd Edition, CRC Press; 2009, ISBN-10: 1420077384
[7]Melissa L. Rosado-de-Christenson, Diagnostic Imaging: Chest, Second edition, 2013, Amirsys Edition, ISBN-13: 978-1931884754

Δευτέρα 18 Απριλίου 2016

Παροδική Οστεοπόρωση Ισχίου

 Transient Osteoporosis of the Hip




Case Courtesy: Dr. Δημήτριος Χ. Καρανικόλας, MD Radiologist

Παροδική Οστεοπόρωση Ισχίου (ΠΟΙ) (Transient Osteoporosis of the Hip, Transient Osteonecrosis, Algodystrophy[1]): ο όρος είναι συνώνυμος με το Σύνδρομο Παροδικού Οιδήματος του Μυελού (ΣΠΟΜ)[2] (Transient Bone Marrow Edema Syndrome) και αποτελεί σπάνια διαταραχή της άρθρωσης του ισχίου που εκδηλώνεται με πόνο & έντονη εστιακή οστεοπόρωση και στην ουσία πρόκειται για αυτοπεριοριζόμενο (υποχωρεί μετα από 4 έως 10 μήνες) διάχυτο οίδημα του μυελού των οστών της κεφαλής & του αυχένα και του μηριαίου.[1], [5] Ακτινογραφικά το ΣΠΟΜ δεν παρουσιάζει οστεοπενία, ενώ στην εξέταση MRI τα ευρήματα είναι αυτά της ΠΟΙ (η ΣΠΟΜ μπορεί να βρεθεί στα πρώιμα στάδια της ΠΟΙ).[1]

Η Παροδική Οστεοπόρωση παρατηρείται σε μέσης ηλικίας ενήλικες, ειδικά σε άνδρες (τυπικά σε νέους και μέσης ηλικίας ενήλικες), προσβάλλοντας γενικά το αριστερό ισχίο στις γυναίκες (στο τελευταίο τρίμηνο της κύησης). Δεν υπάρχει ιστορικό κάκωσης ή λοίμωξης. Η αιτιολογία της είναι αβέβαιη, αλλά οι ομοιότητες με την Αντανακλαστική Συμπαθητική Δυστροφία (μερικοί συγγραφείς την θεωρούν μορφή της Ατροφίας του Sudeck) συνηγορούν υπέρ ενός νευρογενούς παράγοντα.[4], [5]

Μικρός αλλά άγνωστος αριθμός ασθενών με Σύνδρομο Παροδικού Οιδήματος του Μυελού, παρουσιάζει μεταναστευτικό πρότυπο του οιδήματος, είτε στην ίδια άρθρωση είτε σε ισχίο (θίγεται σπανιότερα[5]) ή ποδοκνημική.  Η νέα εντόπιση μπορεί να γίνει σε 2 - 12 μήνες συνήθως, μετά την αρχική προσβολή. Οι ασθενείς αυτοί μπορεί να παρουσιάζουν συστηματική οστεοπενία. Το σύνδρομο αυτό αποκαλείται Περιοχική (Τοπική) Μεταναστευτική Οστεοπόρωση[3] (Regional Migratory Osteoporosis): συχνότερη στους άνδρες σε ηλικία 30 -50 ετών. Κλινικά, μοιάζει με την Παροδική Οστεοπόρωση του Ισχίου, με την εμπλοκή της κάθε άρθρωσης να διαρκεί περίπου 9 μήνες. Οι υποτροπές στα άλλα οστά μπορεί να παρουσιάζονται διαδοχικά ή να χωρίζονται από διαστήματα μέχρι και 2 χρόνια και περισσότερο.[5]

H οιδηματώδης διαμόρφωση του εγγύς μηριαίου με χαμηλής έντασης μαγνητικό σήμα στις εικόνες Τ1WI, υψηλής έντασης μαγνητικό σήμα στις εικόνες Τ2WI και με σκιαγραφική ενίσχυση αποτελεί σχετικά σύνηθες εύρημα ποικίλης αιτιολογίας. Συχνές αιτίες αποτελούν η Παροδική Οστεοπόρωση του Ισχίου και η Άσηπτη Νέκρωση της κεφαλής του μηριαίου. Λιγότερο συχνές αιτίες είναι το τραύμα, τα κατάγματα ανεπαρκείας, οι λοιμώξεις και οι όγκοι.[4]

Τα ακόλουθα κριτήρια συνηγορούν υπέρ της διάγνωσης της αναστρέψιμης παροδικής οστεοπόρωσης και δεν αποτελούν χαρακτηριστικά της μη αναστρέψιμης άσηπτης νέκρωσης[4]: MRI: 1/ Οίδημα χωρίς εστιακές υποχόνδριες αλλοιώσεις. 2/ Υποχόνδριες αλλοιώσεις μικρότερες από 12,5Χ4mm στις Τ2WI fat sat και τις Τ1WI μετά τη χορήγηση σκιαγραφικής ουσία

Απεικονιστικά: Απλή Ακτινογραφία (Rx): ▪Οστεοαραίωση (diffuse vs. patchy ± band-like οστεοπενία) 3 - 6 εβδομάδες (φυσιολογική α/α τις πρώτες μέρες μετά τα αρχικά συμπτώματα (άλγος στη βουβωνική χώρα και επώδυνη βάδιση), ▪Απομετάλλωση της υποχόνδριας πλάκας, ▪Διατήρηση του μεσαρθρίου διαστήματος, ▪Επαναμετάλλωση εντός 10 μηνών.[1], [4] Αξονική Τομογραφία (CT): ▪Ελαττωμένη οστική πυκνότητα με άθικτη δοκίδωση, ▪Εξασθενημένη υποχόνδρια πλάκα, ▪Φυσιολογικό μεσάρθριο διάστημα - στεφανιαίες ανασυνθέσεις.[1] Μαγνητική Τομογραφία (MRI): μέθοδος εκλογής: Τ1WI: ▪Διάχυτα ή μεγάλες περιοχές χαμηλής έντασης σήματος στην κεφαλή του μηριαίου, στον αυχένα, ±στην διατροχαντήρια περιοχή, ±την κοτύλη, ▪Σαφώς επιγεγραμμένο ομοιογενές μοτίβο οιδήματος, ▪±Χαμηλής έντασης μεσαρθική συλλογή / ύδραρθρο, ▪Οι αλλοιώσεις μπορεί να φείδονται τα εξωτερικά όρια της κεφαλής του μηριαίου ± τον μείζονα τροχαντήρα, Τ2WI: ▪Υψηλής έντασης σήμα σε κεφαλή και αυχένα του μηριαίο (σαφέστερη στην Τ2 fat sat και στην STIR), ▪Μεταβλητότητα στις ανατομικές περιοχές υψηλού σήματος του μυελού σε διαδοχικές εξετάσεις, ▪Το οίδημα είναι σαφώς περιγεγραμμένο χωρίς χαμηλής έντασης γραμμή / ταινία (χωρίς double - line sign), ▪Φυσιολογικός φλοιός + Υποχόνδρια πλάκα, ▪Φυσιολογικοί παρακείμενοι μαλακοί ιστοί, ▪Μικρό έως μέτριο ύδραρθρο. Τ1WI+: ▪Ετερογενής σημαντικού βαθμού πρόσληψη. Απεικονιστικές Συστάσεις: Πρωτόκολλα: ▪Τ1 (όχι PD) για την ανάδειξη της χαμηλής έντασης σήματος του οίδημα του μυελού σε αντίθεση με την φυσιολογικό σήμα του λίπος του μυελού, ▪Στεφανιαία FS, PD, FSE, ή STIR (αξονικές + οβελιαίες τομές  είναι δεύτερης επιλογής).[1]
Karapasias Nikos, MD Radiologist 

[1]D. Stoller, P. Tirman, M. Bredella, Diagnostic Imaging: Orthopaedics, AMIRSYS; 1 edition (2003), ISBN-13: 978-0721629209
[2]Karantanas AH (2007) Acute bone marrow edema of the hip: role of MR imaging. Eur Radiol 17:2225–2236
[3]Karantanas AH, Drakonaki E, Karachalios T et al (2008) acute non traumatic marrow edema syndrome in the knee: MRI findings at presentation, correlation with spinal DEXA and outcome. Eur J Radiol 67(1):22-337
[4] E.J. Rummeny,  P. Reimer,  W. Heindel, Μαγνητική Τομογραφία Ανθρώπινου Σώματος, 2011, Ιατρικές Εκδόσεις Χ. Βασιλειάδης, ISBN: 9783131358417
[5]D. Sutton, Ακτινολογία και απεικόνιση, Ιατρικές Εκδόσεις Π. Χ. Πασχαλίδης, 2003, ISBN 960-399-130-9

Παρασκευή 15 Απριλίου 2016

Πρωτοπαθές Σύμπλεγμα Φυματίωσης (Σύμπλεγμα Ranke)

Primary Pulmonary Tuberculosis (Ranke Complex)



Η Φυματίωση (Tuberculosis - ΤB, Mycobacterial Pneumonia - MTB) σύμφωνα με τον Ranke υποδιαιρείται σε τρεις φάσεις[1]: 1/ την Πρωτοπαθή Μόλυνση  / Πρωτοπαθές Σύμπλεγμα / Πρωτολοίμωξη 2/ την Αιματογενή Διασπορά / Κεχροειδή Φυματίωση και 3/ την Φυματίωση των Οργάνων. Η απεικονιστική και κλινική εμφάνιση της νόσου ποικίλει σε  σχέση με την πορεία της νόσου: Α/ Πρωτοπαθής Λοίμωξη, Β/ Κεχροειδής Φυματίωση Γ/ Μετα - Πρωτοπαθής Λοίμωξη (αναζωπύρωση ή επαναμόλυνση,  Reactivation TB).[2] Στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε με την πρώτη φάση.

Πρωτοπαθή Μόλυνση  / Πρωτοπαθές Σύμπλεγμα / Πρωτολοίμωξη[3]:  μετά την εισπνοή των μυκοβακτηριδίων: διαφόρου εκτάσεως και βαρύτητας τοπική λοίμωξη η οποία χαρακτηρίζεται από εξιδρωματικά στοιχειά και κοκκιωματώδη αντίδραση. Η τοπική αυτή αντίδραση μπορεί να είναι σημειακή (Εστία Ghon / Σύμπλεγμα Ghon: συνήθως μονήρης / μπορεί να είναι πολλαπλή και να προσβάλει ολόκληρο λοβό[1]), στις πρωτολοιμώξεις που διατρέχουν υποκλινικά, οπότε η σημειακή παρεγχυματική βλάβη με τους επιχώριους λεμφαδένες της πύλης που συχνά αποτιτανούνται μερικώς ή ολικώς (ίαται δια’ αναπτύξεως ινώδους ιστού και αποτιτανώσεως τόσο της πνευμονικής εστίας, όσο και των πυλαίων λεμφαδένων[1]) δίνουν το Σύμπλεγμα Ranke. Η πνευμονική βλάβη εντοπίζεται κατά κανόνα στα μέσα και κάτω πνευμονικά πεδία.[2] Σε ένα λιγότερο από 10% υπάρχει άμεση μετάβαση από την Πρωτολοίμωξη στη Μετα - Πρωτοπαθή Λοίμωξη.[3]

Η αρχική αυτή λοίμωξη μπορεί να προσβάλλει μεγάλη έκταση του πνευμονικού παρεγχύματος με δημιουργία πυκνωτικής  αλλοίωσης (Συμπτωματική Πρωτολοίμωξη), σε φυσιολογικά αλλά και ανοσοκατασταλμένα άτομα, σε συνδυασμό με φλεγμονώδη διόγκωση των πυλαίων λεμφαδένων (± μεσοθωρακίου, συνηθέστερα οι σύστοιχα),  σε εφήβους και νεαρά άτομα την τοπική παρεγχυματική φλεγμονή συχνά ακολουθεί η ανάπτυξη πλευριτικής συλλογής (σύστοιχη με το σημείο του ενοφθαλμισμού της λοιμώξεως / σπανιότερα αμφοτερόπλευρη ή αντίπλευρη - μπορεί να είναι η μόνη εκδήλωση της φυματιώσεως σε νεαρά άτομα έως~ 30%), ενώ οι λεμφαδένες συχνά απεικονίζονται χαρακτηριστικά υπόπυκνοι. Στα παιδιά η λεμφαδενική διόγκωση μπορεί να είναι το κυρίαρχο εύρημα.[3]

Η εικόνα της Πρωτολοίμωξης μπορεί να κυμαίνετε από μικρή παρεγχυματική εστία με βαθμό διόγκωσης των σύστοιχων πυλαίων ή και μεσοθωρακικών λεμφαδένων και απουσία κλινικών συμπτωμάτων μέχρι την ανάπτυξη πυκνωτικής αλλοίωσης με συνοδό διόγκωση των λεμφαδένων και συμπτώματα λοιμώξεως. Συνήθως η παρεγχυματική πύκνωση, απουσία  έντονης, λεμφαδενικής διόγκωσης της πύλης, διαγιγνώσκεται αρχικά σαν «κοινή» πνευμονία η οποίο δεν υποχωρεί με τα συνήθη αντιβιοτικά.[3]

Το Σύμπλεγμα Ghon οφείλει το όνομα του στον Αυστριακό παθολόγο Anton Ghon (1866 - 1936), ενώ το Σύμπλεγμα Ranke στον Γερμανό πνευμονολόγο Karl Ernst Ranke (1870 - 1926). 

Karapasias Nikos, MD Radiologist

[1]Λ. Βλάχος, Σύγχρονη Διαγνωστική Απεικόνιση, 1997, Ιατρικές εκδόσεις Χρ. Βασιλειάδης 
[2]Melissa L. Rosado-de-Christenson, Diagnostic Imaging: Chest, Second edition, 2013, Amirsys Edition, ISBN-13: 978-1931884754
[3]Κ. Μαλαγάρη, Συνοπτική Ακτινοσημειολογια Θώρακος, 2010, Ζεβελεκακης,  ISBN: 97896089955215
[4]W. Dahnert, Radiology Review Manual 7th ed., 2011 Lippincott, ISBN-10: 1609139437