Δεξιοκαρδία (Situs Solitus & Δεξιοκαρδία με Αριστερό Αορτικό Τόξο)

Dextrocardia (Situs Solitus & Dextrocardia with a Left Sided Arch)

-Η ταξινόμηση των θωρακο - κοιλιακών ανωμαλιών αποτελεί θέμα πλήθους αναφορών και έδαφος αρκετών διαφορετικών απόψεων, ωστόσο καταλήγουμε σε τρεις βασικές κατηγορίες:^{[1], [2], [3]}

1/Situs Solitus: η συνήθης κατάσταση σχέσεων σπλάχνων. Οι περισσότεροι συγγραφείς συμφωνούν στη χρήση του όρου Situs Solitus για τη φυσιολογική διάταξη των οργάνων ως προς τον άξονα αριστερά-δεξιά.^[1]

2/Situs Inversus: η αντίστροφη κατοπτρική θέση σπλάχνων (Situs Inverus Totalis / Situs Inversus Viscerum). Εμφανίζεται 1 φορά σε 8.000-25.000 γεννήσεις: περίπου το ¼ αυτών των περιπτώσεων σχετίζονται με υποκείμενη Πρωτογενή Δυσκινησία των Κροσσών (ΠΔΚ).^[2] Η διάγνωση αναστροφής σπλάχνων ή άλλων σχετικών ανωμαλιών θέσης των οργάνων αποτελεί ένδειξη ότι το παιδί μπορεί να έχει ΠΔΚ.^[4] Γενικότερα και στο παρόν άρθρο όταν αναφερόμαστε σε Situs Inversus εννοούμε την πλήρη αναστροφή σπλάχνων, δηλαδή την κατοπτρική σχέση σε σχέση με το φυσιολογικό.

-Η κατάσταση Situs Inversus συνήθως συνδυάζεται με Δεξιοκαρδία: αληθής αντικατοπτρική εικόνα: το ήπαρ στα αριστερά, το στομάχι στα δεξιά και η κορυφή της καρδιάς στα δεξιά. Το 80% αυτών των ασθενών έχουν δεξιό αορτικό τόξο. Η κατάσταση Situs Inversus που συνδυάζεται με Αριστεροκαρδία είναι σπανιότατη.^{[6], [7]}  Τα άτομα με Situs Inversus δεν εμφανίζουν κατά κανόνα συμπτώματα από το καρδιαγγειακό, αφού η θέση της καρδιάς είναι κατοπτρικό είδωλο της φυσιολογικής, με τις δομές των κόλπων και τον κοιλιών να αντιστρέφονται, επάγοντας πλήρη αντιστροφή στη δομή και τη λειτουργία της καρδιάς.^[8]

3/Situs Ambiguous: η ενδιάμεση θέση σπλάχνων - αμφίβολη αρχιτεκτονική των σχέσεων των οργάνων (σύνδρομα ισομέρειας: δεξιάς ισομέρειας ή ασπληνίας & αριστερής ισομέρειας ή πολυσπληνίας).^{[1], [2]}

Ετεροταξία / Σπλαγχνική Ετεροταξία: παθολογικές καταστάσεις που σχετίζονται με αναστραμμένη θέση των σπλαγχνικών οργάνων και ιδιαίτερα αυτών που ανήκουν σε ασύμμετρα συστήματα, όπως το αναπνευστικό, το πεπτικό και το καρδιαγγειακό.^[5]

-Όσο αφορά την τοποθέτηση της καρδιάς στην ετεροταξία: προσδιορίζεται από την μορφολογία και την θέση του δεξιού κόλπου (με βάση την χαρακτηριστική μορφολογία των κολπικών ωτίων  η αναγνώριση του κόλπου στον ισομερισμό).^[5]

Δεξιός Ισομερισμός: δεξιά τοποθέτηση των σπλάγχνων. Η ασπληνία συνδέεται συχνότερα με τον δεξιό ισομερισμό.^[5]

Αριστερός Ισομερισμός: αριστερή τοποθέτηση των σπλάγχνων. Η πολυσπληνία  συνδέεται συχνότερα με τον αριστερό ισομερισμό.^[5]

Dextrocardia / Δεξιοκαρδία =  αποτελεί συγγενή ανωμαλία (1 / 12,000)^[10] κατά την οποία ο άξονας βάση προς κορυφή της καρδιάς είναι παρεκτοπισμένος προς το δεξιό τμήμα του θώρακα. O όρος αναφέρεται στον προσανατολισμό της καρδιάς και όχι στον προσανατολισμό των άλλων οργάνων.^[11]

-Οι ασθενείς με Δεξιοκαρδία, εφόσον δεν έχουν κάποια άλλη διαταραχή, διάγουν μια φυσιολογική ζωή.^[9]  Ωστόσο υψηλό ποσοστό ασθενών με Δεξιοκαρδία παρουσιάζει  σχετιζόμενες συγγενείς καρδιοπάθειες. Πολύ μεγαλύτερη η αναλογία (~96%) συγγενών καρδιοπαθειών σε άτομα με Δεξιοκαρδία και με φυσιολογική κατά τα άλλα διάταξη οργάνων (Situs Solitus με Δεξιοκαρδία) σε σύγκριση με άτομα με Situs Inversus (Situs Inversus με Δεξιοκαρδία) (~23%).

    -Όταν στον ιατρό ακτινολόγο φτάσει μία ακτινογραφία θώρακος στην οποία απεικονίζεται Δεξιοκαρδία είναι σημαντικό καταρχάς να αποκλειστεί η Ψευδής Δεξιοκαρδία δηλαδή θα πρέπει να αποκλειστεί η πιθανότητα λάθους – τεχνικής αστοχίας του συνεργάτη τεχνολόγου κατα την εκτέλεση της ακτινογραφίας (σημαντικό να ελεγχθεί η τοποθέτηση του ασθενούς & η σήμανση δεξιά / αριστερά).

Situs Solitus με Δεξιοκαρδία: εμφάνιση Δεξιοκαρδίας σε άτομα με φυσιολογική κατά τα άλλα διάταξη οργάνων (Situs Solitus).

Karapasias Nikos, MD Radiologist

[1]Γερμανάκης, Ι., Βλάχος, Α., Γιαννόπουλος, Α., Παπαδοπούλου-Λεγμπέλου, Κ., 2015. Εισαγωγή στην Παιδοκαρδιολογία. [ηλεκτρ. βιβλ.] Αθήνα: Σύνδεσμος Ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών. Διαθέσιμο στο: http://hdl.handle.net/11419/304
[2]Casey, B. (1998). Two rights make a wrong: Human left-right malformations. Human Molecular Genetics, 7(10), 1565–1571. http://doi.org/10.1093/hmg/7.10.1565
[3]T. Luijkx, F. Gaillard et al, Situs classification, https://radiopaedia.org/ articles/ situs-classification
[4]Μ. Παπαδόπουλος, Κ. Δούρος, Β. Γραμμενιάτης, Β. Μπουτοπούλου, Κ. Πρίφτης, Τι είναι η ΠΔΚ; Πληροφορίες για ασθενείς, Παιδοπνευμονολογική Μονάδα, Γ’ Παιδιατρικής Κλινικής Πανεπιστημίου Αθηνών, Π.Γ.Ν. «Αττικόν»
[5]Macartney F.J, Zuberbuhler J.R, Anderson R.H. Morphological considerations pertaining to recognition of atrial isomerism. Consequences for sequential chamber localisation. Br Heart J 1980, 44: 657-67.
[6]Michael A. Gatzoulis, Gary D. Webb, Piers E.F. Daubeney, Διάγνωση και Αντιμετώπιση των Συγγενών Καρδιοπαθειών των Ενηλίκων, 2008, ΠΑΡΙΣΙΑΝΟΥ Α.Ε., ISBN: 9789603945536
[7]Y. Weerakkody, F. Gaillard et al, Situs inversus, https://radiopaedia.org/ articles/ situs-inversus
[8]Baum, V. C., & Duncan, P. N. (2011). When right is right and when It’s Not: Laterality in cardiac structures. Anesthesia and Analgesia, 113(6), 1334–1336. http://doi.org/10.1213/ANE.0b013e3182312c5a
[9]Ortiz, R. O., Ali, M. J., & Lopez, F. A. (2015). CLINICAL CASE OF THE MONTH: A Review of Situs Inversus and Dextrocardia. The Journal of the Louisiana State Medical Society : Official Organ of the Louisiana State Medical Society, 167(2), 35–41.
[10]Bohun C.M, Potts JE, Casey B.M et-al. A population-based study of cardiac malformations and outcomes associated with dextrocardia. Am. J. Cardiol. 2007;100 (2): 305-9.
[11]D.J Bell, S. Sorrentino et al, Dextrocardia, https://radiopaedia.org/ articles/ dextrocardia

Δεξιό Αορτικό Τόξο

Right - sided Αortic Αrch

ΔΕΣ > ΕΔΩ > ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ

Δεξιό Αορτικό Τόξο (Right - sided Αortic Αrch): αποτελεί τύπο παραλλαγής του αορτικού τόξου (aortic arch variant) και χαρακτηρίζεται από την επί δεξιά της τραχείας πορεία του.^[3] Το Δεξιό Αορτικό Τόξο (ΔΑΤ) με αριστερή κατιούσα θωρακική αορτή είναι η συχνότερη ανωμαλία του αορτικού τόξου και όταν δεν συνοδεύεται από άλλες ανωμαλίες είναι άνευ κλινικής σημασίας^.[1]  Η ύπαρξη δεξιού αορτικού τόξου συμβαίνει σε συχνότητα ~0.1% (range 0.05 - 0.2%) στον πληθυσμό.^{[3], [1]}

Οι κλάδοι του αορτικού τόξου μπορεί είτε να εκφύονται έκτοπα με κατοπτρικό τρόπο με την ύπαρξη αριστερής ανωνύμου αρτηρίας ή με την ακόλουθη σειρά: αριστερή κοινή καρωτίδα, δεξιά κοινή καρωτίδα, δεξιά υποκλείδιος και αριστερή υποκλείδιος. Η ύπαρξη έκτοπης δεξιάς υποκλειδίου αρτηρίας (Arteria Lusoria) που εκφύεται ως ο τελευταίος κλάδος του αορτικού τόξου και πορεύεται πίσω από τον οισοφάγο περίπου στο 80% των περιπτώσεων, μπορεί να προκαλέσει δυσφαγία.^[6]

Όταν το ΔΑΤ συνοδεύεται από δεξιά κατιούσα αορτή, μπορεί να συνυπάρχει με ανώμαλη έκφυση της αριστερής υποκλειδίου αρτηρίας η οποία φέρεται όπισθεν του οισοφάγου. Ακόμα ο συνδυασμός ΔΑΤ και δεξιάς κατιούσας αορτής παρατηρείται στην τετραλογία του Fallot (25%).^[1]

Ταξινόμηση: μπορούν να σημειωθούν τουλάχιστον τρείς (3) βασικοί τύποι (να σημειωθεί ότι ο αριθμός των τύπων ποικίλλει από τη δημοσίευση στη δημοσίευση)^[3]:

·ΤΥΠΟΣ Ι: Δεξιό αορτικό τόξο με κατοπτρική έκφυση των κλάδων της («είδωλο ως από κατόπτρου» έκφυση των αγγείων) (right-sided aortic arch with mirror image branching) (59%)^[7]: μετά από τη διακοπή του ραχιαίου τμήματος της αριστερού τόξου μεταξύ της αριστερής υποκλείδιας αρτηρίας και της κατιούσας αορτής με συγχώνευση του δεξιού αρτηριακού πόρου στο υποθετικό διπλό αορτικό τόξο. Συχνά συνδυάζεται με κάποιες κυανωτικές συγγενείς καρδιοπάθειες όπως^{[1], [3], [8]}: ▪Τετραλογία του Fallot, ▪Κοινός αρτηριακός κορμός, ▪Ατρησία της τριγλώχινας, ▪Μετάθεση μεγάλων αγγείων.

·ΤΥΠΟΣ ΙΙ: Δεξιό αορτικό τόξο με έκτοπη αριστερή υποκλείδιο αρτηρία (right-sided aortic arch with aberrant left subclavian artery) (39,5%)^[7]: για αρκετούς συγγραφείς και την πλειονότητα της βιβλιογραφίας αποτελεί το συχνότερο τύπο ΔΑΤ^{[3], [4], [5]} και μπορεί να προκαλεί συμπτώματα λόγω πιεστικών φαινομένων στην τραχεία και στον οισοφάγο. Μια τέτοια αριστερή υποκλείδιος αρτηρία πορεύεται πίσω από την τραχεία και τον οισοφάγο προκαλώντας δυσφαγία lusoria (ωστόσο σπάνια προκαλεί συμπτώματα^{[3], [9]}) κατά παρόμοιο τρόπο όπως και η έκτοπη δεξιά υποκλείδιος αρτηρία. Συνδυάζεται με την ύπαρξη αορτικού εκκολπώματος του Kommerell (Kommerell's diverticulum - κατά την οργανογένεση παραμείνει το τελικό τμήμα του αριστερού αορτικού τόξου) στην έκφυση της.^{[3], [6]} Σπάνια συνδυάζεται με καρδιοπάθειες.

·ΤΥΠΟΣ ΙΙΙ: Δεξιό αορτικό τόξο με απομόνωση της αριστεράς υποκλείδιας αρτηρίας (right sided aortic arch with isolation of the left subclavian artery) (0,8%)^[7]: ο σπανιότερος τύπος. Προκύπτει από τη διακοπή του αριστερού τόξου σε δύο επίπεδα: ένα επίπεδο μεταξύ της αριστερής κοινής καρωτίδας και της αριστερής υποκλείδιου αρτηρίας και ένα επίπεδο περιφερικότερα της έκφυσης του αριστερού αρτηριακού πόρου. Συνδυάζεται με συγγενής σύνδρομο υποκλοπής της υποκλειδίου και ανεπάρκεια του σπονδυλοβασικού άξονα. Σπάνια και με συγγενείς καρδιοπάθειες.^{[5], [7], [10]}

Απεικονιστικά: Ακτινογραφία Θώρακος (Rx)^[1]: παρατηρείται μία ομαλή σκίαση η οποία προκαλεί ένα εντύπωμα στο δεξιό πλάγιο της τραχείας, ενώ δεν παρατηρείται η σκίαση του αορτικού τόξου στην αναμενόμενη θέση. Αξονική Τομογραφία (CT): η διάγνωση επιβεβαιώνεται με CTA. Η αξονική τομογραφία αποτελεί τη μέθοδο εκλογής για την ανάδειξη των ανατομικών παραλλαγών του αορτικού τόξου και των πιεστικών φαινομένων στην τραχεία και τον οισοφάγο.^[4] Μαγνητική Τομογραφία (MRI): η διάγνωση επιβεβαιώνεται & με ΜRA. Στην περίπτωση της δεξιάς κατιούσας αορτής η τρισδιάστατη MRA είναι σε θέση να αναδείξει με ακρίβεια της παρασπονδυλική θέση - πορεία της αορτής και να καθορίσει την ανατομία των υπερ – αορτικών αγγειακών κλάδων. Συμπιεστικά φαινόμενα από την κατιούσα θωρακική αορτή σε γειτνιάζοντα όργανα (τραχεία & οισοφάγος) μπορούν επίσης να αξιολογηθούν μορφολογικά.^[2] Αγγειογραφία: για λεπτομερέστερη απεικόνιση συνιστάται η ψηφιακή αγγειογραφία (DSA).^[1] 

Karapasias Nikos, MD Radiologist

[1]Λ. Βλάχος, Σύγχρονη Διαγνωστική Απεικόνιση, 1997, Ιατρικές εκδόσεις Χρ. Βασιλειάδης

[2] E.J. Rummeny, P. Reimer, W. Heindel, Μαγνητική Τομογραφία Ανθρώπινου Σώματος, 2011, Ιατρικές Εκδόσεις Χ. Βασιλειάδης, ISBN: 9783131358417
[3]Y. Weerakkody et al., Right sided aortic arch, https://radiopaedia.org/ articles/ right-sided-aortic-arch.
[4]Μ. Μιχαηλίδης, Ι. Δαυίδης, Μ. Αρβανίτη, Ι. Τσιτουρίδης, Δεξιό αορτικό τόξο με έκτοπη αριστερή υποκλείδιο αρτηρία. Απεικόνιση με την αξονική τομογραφία, Ακτινολογικό Εργαστήριο, Γ. Ν. Παπαγεωργίου, Θεσσαλονίκη.
[5]Türkvatan A, Büyükbayraktar FG, Olçer T et-al. Congenital anomalies of the aortic arch: evaluation with the use of multidetector computed tomography. Korean J Radiol. 01;10 (2): 176-84, kjr.2009
[6]M. Prokop, Spiral and Multislice Computed Tomography of the Body, 2003, Τhieme, 392-393, ISBN-10: 9780865778702
[7]Chai OH, Han EH, Kim HT et-al. Right-sided aortic arch with the retroesophageal left subclavian artery as the fourth branch. Anat Cell Biol. 2013;46 (2): 167-70 /acb.2013
[8]Glew D, Hartnell GG. The right aortic arch revisited. Clin Radiol. 1991
[9]Grillo HC, Wright CD. Tracheal compression with "hairpin" right aortic arch: management by aortic division and aortopexy by right thoracotomy guided by intraoperative bronchoscopy. Ann. Thorac. Surg. 2007;83 (3): 1152-7. doi:10.1016/j.athoracsur.2006
[10]Kawano T, Soeda M, Hata H et-al. Multidetector computed tomography images of right aortic arch and a left subclavian artery arising from a Kommerell diverticulum. J. Am. Coll. Cardiol. 2010;55 (7): 697. doi:10.1016/j.jacc.2009
[11]Herbert Lippert, R. Pabst, Arterial Variations in Man: Classification and Frequency, J.F. Bergmann-Verlag, 2011

Σησαμοειδές Οστάριο Αυχενικού Συνδέσμου (& Πόρος Σπονδυλικής Αρτηρίας)

Sesamoid Ossicle of the Nuchal Ligament (& Arcuate Foramen)

Ιστορικό – Κλινικά: Άνδρας 67 ετών με ιστορικό χρόνιας αυχεναλγίας & ημικρανίας με αύρα, χωρίς ιστορικό τραύματος. 
Ευρήματα: Αλλοιώσεις στα πλαίσια ΕΝΣΣ (εκφυλιστικής νόσου της σπονδυλικής στήλης) κατά μήκος της ΑΜΣΣ, ενώ πάνω από την οπίσθια & άνω πλευρά του άτλαντα παρατηρείται και σημειώνεται ένα οστικό τόξο (Πόρος της Σπονδυλικής Αρτηρίας - Arcuate Foramen - κίτρινος κύκλος - ΔΙΑΒΑΣΕ ΕΔΩ). Οπίσθια των ακανθωδών αποφύσεων του Α4 & του Α5 σπονδύλου παρατηρείται ομαλά περιγεγραμμένο οστάριο (Σησαμοειδές Οστάριο Αυχενικού Συνδέσμου – γαλάζιο τετράγωνο).

Σησαμοειδές Οστάριο Αυχενικού Συνδέσμου (Sesamoid Ossicle of the Nuchal Ligament, Fabella Νuchae): αποτελεί σχετικά συχνή συνήθως ασυμπτωματική ανατομική παραλλαγή.^[1]  Εμφανίζεται στο ~7,5% του πληθυσμού (επικράτηση στους άρρενες 3 : 1).^[2] Συνήθως είναι τυχαίο ακτινογραφικό εύρημα σε ενήλικες με χρόνια αυχεναλγία ή τραυματισμό της ΑΜΣΣ.^[2]

Αυχενικός Σύνδεσμος (Nuchal Ligament, Ligamentum Nuchae):  είναι μία ταινία που εκτείνεται ραχιαία από τις ακανθώδεις αποφύσεις των αυχενικών σπονδύλων τις οποίες συνδέει μεταξύ τους και με το κρανίο. Ο αυχενικός σύνδεσμος  (τριγωνικό ινώδες πέταλο) εκτείνεται από την έξω  ινιακή ακρολοφία πάνω στις ακανθώδεις αποφύσεις των αυχενικών σπονδύλων:  το πρόσθιο χείλος του αυχενικού συνδέσμου προσφύεται στο οπίσθιο φύμα του άτλαντα, ενώ το οπίσθιο χείλος (δύο πέταλα που συνάπτονται) απολήγει μεταξύ του ινιακού ογκώματος και της κορυφής της ακανθώδους απόφυσης του έβδομου αυχενικού σπονδύλου. Η οβελιαία θέση του παρέχει θέσεις πρόσφυσης για τους μυς και έπειτα αυτός συνεχίζει πέρα και κάτω από το λαιμό ως μεσακανθώδης και υπερακάνθιος σύνδεσμος. Στηρίζει την κεφαλή, αντιστέκεται στην κάμψη και διευκολύνει την επάνοδο της κεφαλής στην ανατομική  θέση. Οι πλάγιες επιφάνειες και το οπίσθιο χείλος του συνδέσμου αποτελούν πεδία  πρόσφυσης παρακείμενων μυών.

Παθογένεση^[2]:  η ακριβής παθογένεση τέτοιων οσταρίων είναι άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι είναι κλασικά σησαμoειδή οστάρια που σχηματίζονται μέσα στους συνδέσμους ή στις δομές των τενόντων. Θεωρείται ότι εμφανίζονται μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα επαναλαμβανόμενων τραυματισμών και εντοπισμένων μεταπλαστικών αλλαγών στο επίπεδο των Α4/Α5, Α5/Α6, & Α6/Α7 σπονδύλων*.

Κλινικά: τα αληθή σησαμoειδή οστάρια του αυχενικού συνδέσμου συνήθως δεν προκαλούν πόνο (ασυμπτωματικά), και η πλειοψηφία αυτών είναι ωοειδή ή στρόγγυλα. Σπάνια τα σησαμoειδή οστάρια του αυχενικού συνδέσμου είναι συμπωματικά και ο μηχανισμός παθογένησης θα πρέπει να διαφοροδιαγνωστεί από τον θεράπων ιατρό.^[2]

Απεικονιστικά^[1]: Απλή Ακτινογραφία: ομαλά περιγεγραμμένη, φλοιώδης, στρογγυλή, υποστρόγγυλη, ωοειδής ή ελλειψοειδής ακτινοσκιερότητα (opacitiy) στην πλάγια προβολή της ΑΜΣΣ, οπίσθια των ακανθωδών αποφύσεων των Α5 - Α6 & Α6 - Α7 σπονδύλων (συνήθως). Αξονικός Τομογράφος: φλοιώδες οστό με κεντρικό μυελό στον αυχενικό σύνδεσμο.

Διαφορική Διάγνωση^[2]: ●Οστεοποίηση αυχενικού συνδέσμου* (ossification of ligamentum nuchae)^[3], ●Περιγεγραμμένη οστεοποιός μυοσίτιδα (myositis ossificans circumscripta), ●Αυχενικό ινοχόνδρινο ψευδοόγκο (nuchal fibrocartilaginous pseudotumor), ●Περιγεγραμμένη ασβέστωση (calcinosis circumscripta), ●Κάταγμα Clay – Shoveler, ●Αστοχία ένωσης της κορυφής της ακανθώδους απόφυσης σπονδύλου^[3],●Όγκοι και παθήσεις  με συνοδό αποτιτάνωση / επασβέστωση.

Karapasias Nikos, MD Radiologist

[1]Y. Weerakkody, H. Knipe et al, Sesamoid ossicles of the nuchal ligament, https://radiopaedia.org/ articles/ sesamoid-ossicles-of-the-nuchal-ligament.
[2]Paraskevas GK, Raikos A, Martoglou S et-al. Sesamoid ossicles within the nuchal ligament: a report of two cases and review of the literature. J Radiol Case Rep. 2011;5 (8): 22-9.
[3]Theodore E. Keats ,‎ Mark W. Anderson, Atlas of Normal Roentgen Variants That May Simulate Disease, Mosby - Elsevier, 8th Edition, 2005.

Εστιακή Περιοχή Υγιούς Παρεγχύματος Ήπατος

Focal Fatty Sparing of the Liver

Κλινικά - Ιστορικό: Μεσήλικας γυναίκα σακχαροδιαβητική και ελεύθερο λοιπό ιστορικό σε προληπτικό έλεγχο. 
Ευρήματα: Mικρού προς μετρίου βαθμού λιπώδης διήθηση ήπατος (πρώτου προς δευτέρου βαθμού) το οποίο ελέγχεται φυσιολογικής ηχομορφολογίας και διατάσεων, ενώ υποηχογενής περιοχή γεωγραφικού σχήματος σημειώνεται  πρόσθια της πυλαίας φλέβας, χωρίς αιμάτωση ή χωροκατακτητικά σημεία. 
Διάγνωση: Λιπώδης διήθηση ήπατος με περιοχή υγιούς παρεγχύματος (focal fatty sparing) πρόσθια της πυλαίας φλέβας.

Εστιακή Περιοχή Υγιούς Παρεγχύματος (Εστιακή Μείωση της Εναπόθεσης Λίπους^[2], Focal Fatty Sparing): η εστιακή απουσία λιπώδους διήθησης σε ένα διάχυτα λιπώδες ήπαρ που δημιουργεί υπόηχες μάζες.^[1] Είναι περιοχές που σέβεται η λιπώδης διήθηση, δημιουργώντας εστιακές περιοχές μειωμένης εναπόθεσης λίπους.^[2]

Η Υπερηχογραφική αναγνώριση ότι το ηπατικό παρέγχυμα είναι διάχυτα ηχογενές και ότι οι φυσιολογικές, περισσότερο υπόηχες περιοχές είναι σε χαρακτηριστικές εντοπίσεις θέτει τη διάγνωση. Οι ΠΕΡΙΟΧΕΣ με απουσία λιπώδους διήθησης (κοινές και για την εστιακή λιπώδη διήθηση) είναι: ●το έσω τμήμα του αριστερού λοβού (τμήμα IV), ●εμπρός από το διχασμό της πυλαίας φλέβας (κυρίως σε άμεση γειτνίαση με την πυλαία φλέβα^[2] - συνήθως έμπροσθεν του δεξιού κλάδου της πυλαίας φλέβας^[3]), ●κοντά στην κοίτη της χοληδόχου κύστης, και ●στο υποκάψιο παρέγχυμα.^[1]

Εάν δεν αναγνωριστεί η ύπαρξη της λιπώδους διήθησης, οι περιοχές του υγιούς παρεγχύματος είναι πιθανό να εκληφθούν, λανθασμένα, ως εστιακές υποηχωγενείς βλάβες.^[3] Είναι σημαντικό ΝΑ ΣΥΓΚΡΑΤΗΣΕΤΕ οτι: ●Αυτό το εύρημα ΔΕΝ παρουσιάζει χωροκατακτητικά στοιχεία / διαταραχή αρχιτεκτονικής. ●Οι παρακείμενες ηπατικές φλέβες ΔΕΝ παρεκτοπίζονται. ●ΔΕΝ διασχίζει τμήματα.^[4] ●Οι περιοχές που εντοπίζονται περιφερικά ΔΕΝ δημιουργούν προεξοχές / λοβώσεις των ηπατικών ορίων. ●ΔΕΝ προβάλλουν προς τη χοληδόχο κύστη. ●Οι εστιακές περιοχές υγιούς παρεγχύματος συνήθως ΔΕΝ είναι σφαιρικές (γεωγραφικές υποηχοϊκές περιοχές^[4]). Τα παραπάνω σε συνδυασμός με τις τυπικές εντοπίσεις επιτρέπει στις περισσότερες περιπτώσεις να τεθεί η διάγνωση με ασφάλεια. ^{[1], [2], [3]}

Ο Middleton και οι συνεργάτες του^[3] αναφέρουν: «Στην πραγματικότητα, όταν η παρουσία της λιπώδους διήθησης είναι αμφίβολη, είναι συχνά πιθανό να ανιχνεύσουμε τις χαρακτηριστικές περιοχές υγιούς παρεγχύματος, που βοηθούν να τεθεί με μεγαλύτερη ασφάλεια η διάγνωση της λιπώδους διήθησης στο υπόλοιπο ήπαρ». 

Karapasias Nikos, MD Radiologist

[1] Brant W.E., Υπερηχοτομογραφία (Θεμελιώδης Εκπαιδευτικός Κύκλος), 2005, Βασιλειάδης, ISBN: 960-86612-8-5
[2] Matthias Hoffer, Ultrasound Teaching Manual: 2nd Edition, (2006), Thieme Medical Publishers
[3]Middleton W.D., Kurtz A.B., Hertzberg B.S., the Requisites: Υπερηχοτομογραφία, 2006, Κωνσταντάρας, ISBN: 960-88361-8-2
[4]Anil T. Ahuja, Deborah Levine, Gregory E. Antonio, James F. Griffith, Winnie C.W. Chu, K. T. Wong, Yolanda Y.P. Lee, EXPERTddx: Ultrasound, Lippincott Williams & Wilkins, (2009), ISBN-10: 1931884145